15 Ekim 2016 Cumartesi

Kitap Yorumu: Kibritleri Çok Seven Küçük Kız (by Gaétan Soucy)

Orijinal Adı: La petite fille qui aimait trop les allumettes 
Yazarı: Gaétan Soucy 
Çevirmeni: Aysel Bora 
Türü: Çağdaş Edebiyat 
Yayınevi: Can Yayınları 
Baskı Yılı: Mayıs, 2016 
Sayfa Sayısı: 152

“Kardeşimle ben kâinatla baş etmek zorunda kaldık, çünkü baba bir sabah, daha gün ağarmadan, ruhunu sessizce teslim etti. (...) Kardeşimle bana parçalanıp dağılmamamız için emirler gerekliydi, bu bizim yapı harcımızdı. Baba olmadan hiçbir şey yapmasını bilmiyorduk. Kendi kendimize yapabildiklerimiz tereddüt etmekten, var olmaktan, korkmaktan, acı çekmekten ibaretti.”

Kibritleri Çok Seven Küçük Kız, daha önce iki kitabını yayımladığımız Kanadalı yazar Gaétan Soucy’nin 1998 yılında dünya edebiyat sahnesinde büyük bir heyecan ve beğeni uyandıran hatta bir başyapıt olarak karşılanan ilk romanı. Bir tiran olan babalarının ölümünün ardından, dış dünyayla hiç ilişki kurmadan yaşadıkları malikânenin dışındaki hayatla ve nasıl kullanacaklarını bilemedikleri özgürlükleriyle başa çıkmayı öğrenmeye çalışan iki çocuğun şaşırtıcı ve sarsıcı hikâyesi; istisnai ve olağandışı yazar Soucy’nin edebî dehasının en çarpıcı örneği.
 

Hayatımda okuduğum en garip kitaplardan biriydi. 

Korkunç bir aile trajedisi ancak bu kadar alaycı ve rahatsız edici bir üslupla anlatılabilirdi. Anlatıcımız kendini oğlan sanan ve babasının türlü işkencelerine, kardeşinin türlü tacizlerine maruz kalan bir genç kız. 

Kızın yazdıkları (kendine yazmacı diyor ve günlük benzeri bir deftere tüm kitabı kapsayan bir vasiyet yazıyor) ve yazım şekli, ukala ama aslında hiçbir şeyin farkında olmayan hali, kızı sarsıp kendine getirme isteği uyandırıyor. 

Çok kötüydü diyemiyorum çünkü yer yer şok edici ve etkileyiciydi. Sadece anlatıcı beni sıktı çünkü cümleleri kusuyormuş gibi hissettim ki bu da karakteri baz alırsak normal bir durum sanırım. 




Beni INSTAGRAM, TWITTER, FACEBOOK ve GOODREADS'te bulabilirsiniz.  

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder