18 Aralık 2017 Pazartesi

Kitap Yorumu: Egomaniac | Vi Keeland

Orijinal Adı: Egomaniac 
Yazarı: Vi Keeland
Türü: Yeni Yetişkin, Romantik
Baskı Yılı: Ocak 2017
Sayfa Sayısı: 289

Drew Jagger’la tanıştığım akşam, Park Avenue’daki yeni ofisimi ilk kullanışımdı. Dövüş hareketlerimi üstünde denemeden hemen önce 911 aradım. Beni hızlıca alaşağı etti, sonra onu dövmeye girişmeme güldü. Ofisime izinsiz giren kişi tabii kendini beğenmiş olacaktı, ne bekliyordum ki? Fakat ofise izinsiz giren o değilmiş. Benmişim. Ofisi kiralarken dolandırılmıştım. Tamamen zıt kişilerdik. Drew öfkeli, inanılmaz yakışıklı ve ilişkileri bitiren biriydi. Benim işim ise insanların evliliklerini kurtarmalarında yardımcı olmaktı. Aramızda ortak olan tek şey, aynı ofisi kullanıyor olmamızdı. Bir de gün geçtikçe inkâr etmesi zorlaşan çekimimiz.

Vi Keeland okumam artık diyerek sürekli Vi Keeland okuyan kız yapmışlar 😂 Şaka bir yana, son zamanlarda tükürdüğümü yalamaya başladım ama bu kez pişman değilim, çünkü kitabı sevdim.

"Babamın senin için doğru adam olduğunu nasıl anladın?"
"Geleceğe baktığımda 'ben' kelimesini kullanmayı bıraktım."

Drew Jagger, New York'un en ünlü boşanma avukatlarından biri. Eyaletin en güzide semtinden birinde bir ofisi var. Tatil dönüşü o ofisin bir evlilik terapistine kiralandığını öğreniyor. Tabii ki böyle bir şey mümkün değil. Görünen o ki terapist hanım dolandırılmış. Bu hanım Emerie Rose oluyor; New York'a yeni taşınmış çaylak bir evlilik terapisti. Dolandırıldığını anladığında Emerie'nin tüm hayalleri yıkılıyor. Sekreteri izinde olan Drew bunu fırsat bilip, yarı zamanlı sekreterlik yapması karşılığında, yeni bir ofis bulana kadar kendi ofisini paylaşabileceklerini söylüyor. Sonrası ise klişe bir romantizm.

Klişe diyorum ama bu durum, bu tür kitaplar için artık engellenemez bir hal aldı. Bu nedenle kitabı sadece kendi türü içerisinde değerlendirmek en sağlıklısı sanırım. Vi Keeland'ın karakterlerinin arasındaki o tipik çekişmeler, karakterlerin zıt meslekleri itibariyle bu kitapta daha fazla olması gerekirken ne gariptir ki daha azdı. Ve ben bu kararı sevdim. Daha inandırıcı, daha samimiydi. 

Bir boşanma avukatıyla evlilik terapistinin aynı ofisi paylaşmaya mecbur kalması fikri bana eğlenceli bir okuma olacak izlenimi vermişti ve aynen de öyle oldu. Eğlencenin yanı sıra bol bol da duygulandırdı sağolsun. Aile ve babalık kavramları benim yumuşak karnım sanırım. O konuya girildiği an, hele de bu kitapta olduğu gibi gerçekten kalp kırıcı mevzulara değinildiğinde, elimde olamadan seviyorum o romanı. 





Beni INSTAGRAMTWITTERFACEBOOK ve GOODREADS'te bulabilirsiniz.
 

1 yorum: